Śląska Szkoła Ikonograficzna

Śląska Szkoła Ikonograficzna jest wspólnotą chrześcijan, którzy pogłębiają swoją przynależność do Jezusa Chrystusa poprzez pisanie (malowanie) ikon, poznawanie duchowości chrześcijańskiego Wschodu, oraz ascezę mającą na celu jak najwierniejsze upodobnienie się do obrazu, jaki Bóg zawarł w człowieku w dziele stworzenia, którego szczytem i celem jest Jezus Chrystus.

Arenga Statutu Śląskiej Szkoły Ikonograficznej

  1. Miłość, od której pochodzi wszelkie prawdziwe Piękno, Dobro, Prawda, Wolność, Pokój, Sprawiedliwość, stoi u początku każdego powołania i każdej twórczości, zwłaszcza ikonograficznej.
  2. Owa Przedwieczna Miłość, która wszystko stworzyła, przyjęła konkretny kształt w Osobie „Słowa, które Ciałem się stało” (J 1,14), Jezusa Chrystusa, „który jest Ikoną Boga niewidzialnego” (Kol 1,15).
  3. To Jego Oblicze Przedwiecznej Mądrości, która stworzyła wszystko, kontempluje Kościół w każdym bycie i w każdej ikonie.
  4. W ikonie fragment materii, przekształcony rękami człowieka, ukazuje ostateczny cel, kierunek, sens i przeznaczenie Kosmosu, jakim jest „zjednoczenie wszystkiego w Chrystusie jako Głowie” (Ef 1,9), „uchrystusowienie Kosmosu”, odkrycie Chrystusowego Oblicza w całej rzeczywistości stworzonej, przekształcenie się w Chrystusa.
  5. Autorem ikon jest Kościół. We wspólnocie i w łonie Kościoła tworzone są ikony.
  6. Grupa Ikonopisarzy zgromadzona w Szkole jest wspólnotą nieustannie dziękującą Duchowi Świętemu za wszelkie dary, zwłaszcza dar ikonopisarstwa. Jest to wspólnota uczniów oczekujących przyjścia swego Pana na Gody Baranka (Ap 19-22), mających przeczucie eschatycznego celu Kościoła, wołających wraz z Bogarodzicą „Maranatha!, Przyjdź Panie Jezu. Amen” (1 Kor 16,22; Ap 22,20).